چطور بهترین دام را انتخاب کنیم؟

کیفیت گوشت از خود دام شروع می‌شود. روی نقطه‌های روی تصویر بزن یا یکی از موارد فهرست را باز کن تا نشانه‌های دام سالم و دام مشکوک را ببینی.

سالم: روشن، براق و بدون ترشح.

مشکوک: کدر، اشک‌ریزش یا قرمزی شدید.

سالم: بینی تمیز و مرطوب، تنفس آرام.

مشکوک: ترشح غلیظ، سرفه یا نفس‌نفس.

سالم: مو براق، پوست تمیز و بدون زخم.

مشکوک: ریزش مو، دانه، زخم یا انگل خارجی.

سالم: ایستادن محکم و راه رفتن روان.

مشکوک: لنگش، تورم مفصل یا ایستادن ناپایدار.

سالم: شکم متناسب و بدن پرعضله.

مشکوک: نفخ، لاغری شدید یا اسهال.

سالم: درخشان با پلک‌های صورتی.

مشکوک: رنگ‌پریدگی پلک یا ترشح چشم.

سالم: بینی تمیز و تنفس آرام.

مشکوک: ترشح بینی، سرفه یا تنفس سنگین.

سالم: پشم یکدست و محکم، پوست تمیز.

مشکوک: ریزش پشم، خارش، دانه یا زخم.

سالم: راه رفتن چابک و پاهای محکم.

مشکوک: لنگش یا عقب ماندن از گله.

سالم: شکم متناسب و همراهی با گله.

مشکوک: نفخ، لاغری یا گوشه‌گیری.

معیارهای اصلی انتخاب

علاوه بر معاینه ظاهری، این شش نکته را هم بررسی کن.

دام جوان گوشت نرم‌تری دارد. به‌طور معمول بره حدود ۶ تا ۱۲ ماه و گوساله پرواری حدود ۱۸ تا ۲۴ ماه (تقریبی).

دام نه لاغر باشد و نه بیش از حد چاق. بدن متناسب و عضلات پر نشانه تغذیه خوب است.

پلاک یا شناسایی دام و برگه سلامت معتبر دامپزشکی باید همراه دام باشد.

دام خسته یا تشنه کیفیت گوشت را پایین می‌آورد. بعد از حمل، استراحت و آب‌دهی لازم است.

استرس پیش از ذبح می‌تواند کیفیت گوشت را کم کند. حمل آرام و بدون ازدحام اهمیت دارد.

نژادهای گوشتی معمولاً بازده لاشه بیشتری دارند. با دامدار درباره نژاد و نحوه پروار صحبت کن.

تفاوت‌های اصلی هنگام انتخاب هر کدام.

مورد	گاو	گوسفند
سن معمول کشتار (تقریبی)	گوساله پرواری حدود ۱۸ تا ۲۴ ماه	بره حدود ۶ تا ۱۲ ماه
نشانه ظاهری مهم	پوست و مو، سلامت پاها و مفاصل	پشم، رنگ پلک‌ها و همراهی با گله
وضعیت بدنی مطلوب	بدن پرعضله و متناسب، بدون لاغری	پشت و کمر پرگوشت، بدون استخوان برجسته
نکته حمل	سطح لغزنده نباشد و دام را عجله نکنید	ازدحام نشود و گله آرام جابه‌جا شود
مدارک لازم	پلاک شناسایی و برگه سلامت	شناسایی دام و برگه سلامت